madencilik metodları

Madencilik Metodları

Madencilik metodları cevherin kendi karakteristikleri, çevre kayaların dayanıklılığı ve yeraltı suyunun mevcudiyetini içeren bir dizi faktöre dayanarak    seçilir.

Yüzey madenciliği maden deposu yüzeye yakın olduğu ve fazla artık madde kaldırılması gerekmediği durumlarda kullanılır. Bu tür madencilik yeraltında sürdürülür. Taşocağı bir yüzey madenciliği metodudur. Bazı yüzey çukurlarından düzenli bloklar kazarak, kayaların, kesilmesi veya patlamalar yaparak parçalanmış kayalar elde edilmesi yoluyla yapıhr. ocak denen düşey açıklıklardan girerler, bu ocaklar genellikle birbirine düşey olarak bağlı bir takım farklı yatay katlardan oluşur. Cevherf genellikle stopes adı verilen odalardan elde edilir. Modern yeraltı madenciliğinde, stope'-ların içinde delikler açılır ve bunlar cevheri parçalamak için patlayıcı ile doldurulur. Daha sonra parçalanmış malzeme dışarı çıkartma tesisatı ile ocak dışına taşınır. Bu tür madencilik birkaç bin fit derinliğe kadar yapılabilir. Yüzey arazisinde daha az tahribata yol açar, fakat suni aydınlatma ve havalandırma problemleri oluşur, aynı zamandı- yeraltı dinamitlenmesi sonucu kayaların tünellere ve daha derin mağara oyuklarına düşme tehlikesi oluşur. Çıkarılan artık malzeme dağlar oluşmasına yolaçar.

Çakıl yakıtları içinde bulunan, altın gibi kıymetli mineraller çoğunlukla, hidrolik metodlar veya tarama aletleri ile çıkarılır. Tarama aletleri gölcüklerde veya kıyıdan uzak çakıl yataklarında işleyen yüzen mavnalardır.
Bunlar malzemeyi toplayarak, değerli mineraller içeriyorlarsa konsantrasyon atölyelerine gönderirler. Hidrolik madencilikte, yüksek-basınçlı su malzemeye püskürtülerek ağır değerli mineral ile lüzumsuz malzemenin ayrılması sağlanır.